Uit de praktijk: van chaos naar rust en ontwikkeling

Het resultaat: van onrust naar ontwikkeling

Twinkeling Coaching werd ingezet voor een traject om deze leerkracht te helpen met klassenmanagement en het didactisch handelen. Samen doken we in een intensieve, langdurige en fijne samenwerking waarin we stapsgewijs aan de slag gingen.

Het uiteindelijke resultaat is:

• Rust,
• Iedereen leert,
• Iedereen is alert,
• Een strakke organisatie,
• De effectieve leertijd wordt beter benut,
• De resultaten tonen een aantoonbaar stijgende lijn,
• Het pedagogisch klimaat is hiermee nóg veiliger geworden.

Er staat ineens echt een leraar voor de klas. Iets wat deze kinderen niet gewend waren. Deze positieve leider weet wat hij wil, hoe hij dat wil en waarom hij dat wil. Een meester die weer plezier in zijn werk heeft en dat ook uitstraalt.

Hij kent zijn waarden en kwaliteiten en weet die in te zetten ten gunste van de ontwikkeling en het welbevinden van de leerlingen.

Hoe kwamen we tot dit resultaat?

1. We brachten in kaart waar ontwikkeling gewenst en nodig was.
2. We stelden een plan op en bespraken dat.
3. Per fase focusten we op één of twee onderdelen in plaats van alles in een keer aan te pakken.

Fase 1: Overzicht

We begonnen met het neerzetten van een sterke organisatie.

Het klassenmanagement moest veel beter en de leraar wilde weer grip op de groep krijgen.

We behandelden o.a. de volgende vragen:

• Welke regels en routines gelden er in jouw klas?
• Hoe kan ik dat zien?
• Wat wil je daarmee?

Steeds als ik als coach op organisatorisch vlak iets zag in de observatie gingen we daar het gesprek over aan.

Een concreet voorbeeld

Ik zag meerdere kinderen tijdens de les naar de wc lopen en vroeg de leerkracht:

- Wat is daar de afspraak voor?

- Hoe voer jij hier regie op?

- Waar kan ik dat zien?

- Hoe weten de kinderen dat?

- Wat zou je hiermee willen?

Maar ook; "Waar en hoe beweeg jij je in en door het lokaal?"

Resultaat van fase 1

Het was eerst nodig om zelf te weten wat hij wilde, waarom dat nodig was en hoe hij dat ging faciliteren. Duidelijke afspraken en routines om vervolgens regie op te voeren, zorgde al voor meer rust in de groep.

Op de vraag "Hoe lukt het jou nu om overzicht te houden en écht te zien wat nodig is", was het antwoord eerst: "niet".

We bedachten samen allerlei manieren om het overzicht te krijgen en bewust aan te pakken. Je positie ten opzichte van de groep, stilstaan, even echt kijken en observeren, waar gebeurt wat, waar ben ik nu nodig, wat heeft echt prioriteit?

Zo lukte het hem om niet meer van brandje naar brandje te rennen, maar bewust keuzes te maken vanuit overzicht.

Lees hier mijn blog over goed klassenmanagement om ook overzicht te krijgen.

Fase 2: een goede leerhouding

Hier ontdekten we een aantal overtuigingen van de leerkracht. De leerkracht realiseerde zich dat hij ook regie moest voeren op bepaald gedrag van de leerlingen. Dit had namelijk effect op sommige andere leerlingen. En soms zelfs op de hele groep.

Vragen die we o.a. behandelden:

• Wat hebben de kinderen nodig om tot leren te komen?
• Hoe kijk jij hiernaar?
• Kan jij dit zo voor hen organiseren?
• Wat moet jij hiervoor doen?
• Waar moeten de kinderen mee oefenen?

Een concreet voorbeeld

We bekeken en bespraken de enorme hoeveelheid spullen in en op de tafels van de kinderen: waterflessen, mandarijntjes, koekjes, lipgloss, kneedgum, loombandjes, armbandjes, stiften, poppetjes, speelgoedauto's, elastiekjes, madeliefjes, handcrème, spiegeltjes... de lijst was eindeloos.

Niet alleen leidde het de kinderen zelf af, omdat die ermee gingen spelen, maar ook de kinderen eromheen. We spraken af dat je alleen op tafel hebt wat er nodig is voor de les die op dat moment word gegeven.

Ook het te pas en te onpas antwoorden, opmerkingen of vragen roepen door de klas was niet helpend. Het spel 'stiltebal' was een groot succes. Daar waar het eerst totaal niet lukte, konden er uiteindelijk steeds meer regels aan toegevoegd worden om de oefening weer wat moeilijker te maken.

Resultaat van fase 2

We oefenden met rust, concentratie en focus. Met spelelementen en oplopende oefeningen werd het voor de leerkracht steeds duidelijker welke handelingen van hem wel of niet helpend waren en leerden de kinderen zich steeds beter en langer te concentreren.

Fase 3: differentiatie en didactische vaardigheden

Een concreet voorbeeld

Op school werd er al regelmatig geoefend met denken - schrijven - delen. Een mooie werkvorm om te gebruiken bij het ophalen van de voorkennis waarbij iedereen meedoet.

Bij het bespreken van de ik - wij - jullie - jij fasen bespraken we o.a.; wat doe jij, wat doen de kinderen, hoe betrek je hen allemaal op de momenten dat dit mag, hoe ziet de ik-fase eruit, waar moet jij dan regie op voeren, etc.

We bespraken ook hoe om te gaan met leerlingen die het leerdoel al beheersten. Wat kon hij doen voor leerlingen die echt iets extra's nodig hebben, zodat iedereen voldoende uitgedaagd werd? Hoe organiseer je dat?

Door goed te kijken naar wat de leerlingen nodig hebben komt ieder kind optimaal tot ontwikkeling.

Resultaat van fase 3

Er was rust, er was focus, de leerkracht gaf boeiende lessen en effectieve instructies. Hij had overzicht, voerde regie en voelde zich zelfverzekerd. Daardoor kwam er nog meer rust, echte aandacht, de leerhouding en interesse verbeterden want de kinderen werden geactiveerd en hun betrokkenheid werd verwacht. En ook in de resultaten was een stijgende lijn waarneembaar.

Resultaat van de coaching

Na een periode van intensieve begeleiding en coaching nam ik trots afscheid.

De leerkracht heeft heel goed naar zichzelf en de behoeften van de kinderen gekeken. De leerlingen leren en ontwikkelen zich nu weer volop. En er staat een zelfverzekerde en krachtige meester met plezier voor de groep.

Daar doen we het voor!