Twinkeling Coaching is er voor leerkrachten in het basisonderwijs. Maar zo af en toe kom je wel eens iemand tegen waar je geen nee tegen kan (en wil) zeggen, zoals Samira. Zij is IB’er op een basisschool en had coaching nodig op het gebied van persoonlijke ontwikkeling, niet op het gebied van klassenmanagement of didactiek.
Ze is in haar huidige rol geen leerkracht. Maar als groot voorstander van coaching en begeleiding kon zij op sommige vlakken nog hulp gebruiken. En die hulp kon ik haar gelukkig bieden.
Ze deelt hier graag hoe ze Twinkeling Coaching heeft ervaren.
Met dank aan Nora Schultz, die Samira interviewde en haar verhaal voor mij optekende.
Achtergrond
Om het verhaal van Samira goed te begrijpen, is het handig om iets te weten van haar achtergrond. “Ik heb eerst SPH gedaan, heb in de jeugdzorg gewerkt en toen ben ik de verkorte deeltijd Pabo gaan doen”, vertelt Samira. “Vervolgens heb ik een jaartje in Hoofddorp gewerkt en daarna ben ik voor Amos komen werken in Amsterdam. Ik heb negen jaar op een vaste school gezeten en daarnaast allemaal tijdelijke interim.”
Met haar pas 36 jaar heeft Samira dus al een behoorlijke sloot ervaring in het onderwijs opgedaan. “Ik ben de laatste jaren altijd op twee of drie scholen tegelijk intern begeleider geweest, totdat ik dit schooljaar voor het eerst op deze nieuwe plek terechtkwam. Dus voor het eerst was ik IB’er op één school en dat was er gelijk een met veel uitdagingen. Dus in totaal heb ik drie jaar voor de klas gestaan, dit wordt inmiddels mijn negende jaar als intern begeleider en ik heb ook de schoolleidersopleiding gedaan, dus dat wordt de volgende stap.”
De situatie vóór de samenwerking
“Ik werd gevraagd voor deze klus, die zou voor een jaar zijn”, vertelt Samira. “Ze wilden een ervaren IB’er en alhoewel ik niet per se de ambitie had om nog een jaar IB te doen, heb ik het toch gedaan. Dit bracht wel met zich mee dat ik minder werkgeluk en plezier uit mijn werk haalde, omdat ik veel dingen op de automatische piloot deed. Vervolgens bleek de opdracht ook veel groter te zijn dan ik in eerste instantie dacht.”
“Toen ik bij mijn directeur aangaf te willen stoppen met deze opdracht, zei zij: ‘Ik heb een hele goede coach voor je. Christianne; misschien kan zij iets voor je betekenen.’ Zo zijn we in contact gekomen.”
De hulpvraag
“Mijn hoofdvraag was in eerste instantie: hoe kan ik hier werkplezier uithalen en niet in een negatieve spiraal blijven hangen? En de tweede hulpvraag, waar we later mee bezig zijn geweest, was: hoe kan ik leren loslaten? Het was namelijk ook heel persoonlijk, wat er gebeurde. Het werd ook persoonlijk gemaakt, ik nam het mee naar huis en het had thuis ook zijn weerslag. Ik wilde wat er op school gebeurde dus leren loslaten zodat ik thuis gezelliger zou zijn.”
“Daarnaast ben ik vrij perfectionistisch. Het liefst wilde ik alle problemen op school binnen een week oplossen, maar dat is natuurlijk niet haalbaar. Ik zat vaak tot elf uur ’s avonds achter mijn laptop, omdat ik iets geregeld wilde hebben. Ik voelde ook veel verantwoordelijkheid naar de kinderen toe want met sommige problemen was al vijf jaar lang niks gedaan. Dus dan kon ik daar best mijn avond aan besteden, vond ik.”
“Gelukkig kon Christianne mij toch helpen met mijn vraagstukken, ook al had ik geen hulp nodig op het gebied van didactische vaardigheden of klassenmanagement. En Christianne heeft geen ervaring op het gebied van intern begeleider. Maar na een verkennend gesprek ontdekten we beiden dat die vakinhoudelijke kennis niet nodig was om mij te helpen met het terugvinden van mijn werkgeluk.”
De aanpak
“Samen met Christianne heb ik heel veel praktische zaken aangepakt. Zij heeft me praktisch toepasbare tips meegegeven, zoals het maken van een lijst van hoeveel uur ik waaraan besteed. En die te verdelen in wat me energie kost en wat me energie oplevert. Toen zijn we gaan kijken of al het werk dat ik deed wel paste in een 40-urige werkweek en het antwoord was nee. Het werk dat ik deed kostte zo rond de 56 uur in de week en dat had ik niet. Ja, door ’s avonds nog achter de laptop te zitten. Maar dat was natuurlijk niet de bedoeling.”
“We gingen zaken schappen, rangschikken en uitbesteden. Ik moest bij iedere taak noteren of dat wel mijn taak was. Of dat het eigenlijk een taak van een ander was die ik erbij nam. Tenslotte zijn we alle taken die overbleven in de agenda gaan zetten. Met oog voor een balans in de positieve dingen, waar ik energie van krijg, in vergelijking met de dingen die me energie kosten.”
“Zo stom, achteraf denk je, waarom heb ik dat niet zelf eerder gedaan? Je weet het wel en toch doe je het niet. Bijvoorbeeld het lezen van vakliteratuur. Dat vind ik heerlijk en belangrijk. Dat geeft me energie, maar het is een van de eerste dingen die eruit vliegt als het druk wordt. Samen kwamen we tot de conclusie dat ik met de directeur in gesprek moest. Ik had behoefte aan wekelijks een thuiswerkdag om administratie bij te werken en te lezen. Dat soort toegewijde momenten zijn soms nodig.”
“Voor het stuk loslaten hebben we gekeken naar wat situaties op school met mij persoonlijk doen. We hebben veel met kaarten gewerkt. Wat zijn mijn kwaliteiten, mijn valkuilen. Heel inzichtelijk. Vreemd genoeg kreeg ik ook een soort begrip voor de weerstand, omdat ik inzag dat ook zij dat deden vanuit betrokkenheid bij de school, het team en de kinderen.”
Het resultaat
“De eerste paar keer dat je een nieuwe aanpak oefent gaat het niet per se goed”, lacht Samira. “Maar het is een kwestie van blijven doen. Want dat zijn de dingen waar ik dus werkgeluk uithaal. Ik ben het aan mezelf verschuldigd om dat te doen. Want anders ben ik alleen maar rommel van een ander aan het opruimen. Dan raak ik mezelf kwijt. En dat is niet de bedoeling.”
“Lesbezoeken zijn ook zoiets waar ik veel voldoening uithaal. Dus daar hebben we samen een strakke planning voor opgezet. Maar naast veel praktische zaken heb ik ook inzicht gekregen in mezelf in verhouding tot anderen. Ik ben sowieso van mening dat je als mens nooit uitgeleerd bent. Ik vind coaching, begeleiding en persoonlijke ontwikkeling heel belangrijk.”
“Ik vind het jammer dat coaching in onderwijsland nog te vaak als negatief wordt gezien. Alsof je iets verkeerd doet als je coaching nodig hebt. Of dat mensen er te lang mee wachten, omdat ze het per se eerst zelf willen proberen. Als je coaching ziet als onderdeel van je persoonlijke ontwikkeling, dan word je alleen maar beter in je vak en dat is juist goed. Je kunt er echt meerwaarde uithalen.”
“Straks in mijn volgende functie wil ik ook weer coaching, want dat gaat weer hele andere uitdagingen met zich meebrengen. Ik hoop daarmee ook aan collega’s te laten zien dat coaching niet is omdat je je werk niet goed doet, maar het een manier is om je te versterken in je vak.”
De ervaring met Twinkeling Coaching
“Ik ben heel blij met Christianne en met de inzichten die zij mij heeft geboden. Ik reageer vaak met humor en een beetje bagatellisering op moeilijke situaties, en ik vond het fijn bij Christianne dat zij ook veel humor heeft. Ze begreep mijn manier van omgaan met moeilijke zaken gelukkig goed en kon op moeilijke momenten de humor erin brengen en dan weer terugpakken.”
“Christianne heeft voor mij persoonlijk een hele grote meerwaarde gehad, omdat we op persoonlijk vlak heel erg een klik hadden, dezelfde humor deelden en er altijd ruimte was voor een gekkigheidje tussendoor. Dat voelde vertrouwd. Ze keek ook echt per sessie wat ik op dat moment nodig had. Had ze heel veel voorbereid, kwam ik weer met een crisis, hahaha. Dan gingen we gewoon koffiedrinken en praten in plaats van praktisch aan de slag. Die flexibiliteit van haar was heel mooi.”
De toekomst
Na al het harde werk dat Samira met hulp van Christianne heeft verzet, heeft ze besloten nog een jaar op deze school te blijven. “Het heeft me heel wat bloed, zweet en tranen gekost. Maar ik begin het nieuwe schooljaar met een heel nieuw team, dus dat vind ik toch wel leuk. De nieuwe collega’s gaan bij Christianne aan de coaching. Ik heb in ieder geval mijn werkplezier weer terug, en ik ben thuis ook leuker volgens mijn man, dus ik blijf!”
Met dank aan Nora Schultz, die Samira interviewde en haar verhaal voor mij optekende.
Herkenbaar?
Lukt het bij jou vakinhoudelijk allemaal tip top maar merk jij ook dat je op persoonlijk vlak behoefte hebt aan coaching?
Neem dan contact met mij op voor een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek.
Reactie plaatsen
Reacties