Ik heb denk ik nog meer geleerd dan de leerlingen tijdens deze twee weken Zomerschool. Regelmatig krijg ik de vraag wanneer ik zelf voor het laatst voor de klas heb gestaan. Zo ben ik mijn loopbaan in het onderwijs tenslotte begonnen. Maar nu ik als onderwijscoach werkzaam ben, sta ik op een andere manier in de klas. Meer om de boel te observeren dan om zelf te leiden.
Mede daarom besloot ik me aan te melden als leerkracht voor twee weken Zomerschool.
Na twee weken als juf Christianne
Met moeite neem ik afscheid. Wat vliegt de tijd. Ondanks de korte periode voel ik me zó verbonden met deze groep kinderen! Met een lach en een traan geef ik de kids een high five, een boks, of een knuffel. Ik liep met een brok in mijn keel naar buiten.
Dat was twee weken geleden wel anders.
De dag voor de start
Ik had me er maanden op verheugd, maar nu zat ik met zenuwen op de bank. Lekker slapen lukte niet, die avond. Wat als juf Christianne zijn niet meer lukte?
Toen ik voor mezelf herhaalde welke technieken ik allemaal kon toepassen, werd ik rustiger. Al jarenlang help ik leerkrachten om weer met plezier voor de klas te staan. Kan ik altijd helpen met klassenmanagement en weet ik hoe ik de fasen van forming, storming en norming uit de Gouden Weken vlot kan doorlopen. Het komt vast wel goed.
Toch wel anders
Twee weken Zomerschool bleek toch wel anders dan een heel schooljaar voor een klas staan. Maar de kennis van en ervaringen met het lesgeven vloeiden weer terug.
Uitdagingen in deze groep waren een paar zeer drukke jongetjes, een paar kinderen die nauwelijks Nederlands spraken, niveauverschillen in beheersing van de aangeboden rekenstof én de conclusie voor mij dat groep 4 ook echt wel heel jong is.
Ik wilde de klas strak sturen op de lesstof, maar ook ruimte maken voor plezier en ontspanning. Daar een balans in vinden, was best ingewikkeld. Aan het eind van de dag kreeg ik gelukkig van een aantal leerlingen al meteen een dikke knuffel of een high five.
Vlot alle namen leren
Ondanks dat niet alle kinderen op alle dagen aanwezig waren, zorgde ik ervoor dat ik de namen snel kende. Zoiets kleins maakt namelijk een groot verschil. Het zegt: ik zie jou, ik weet wie je bent, je bent voor mij niet zomaar een van de kinderen in een groep.
Je wilt vanaf het begin contact maken, vertrouwen opbouwen en de kinderen laten merken dat je ze ziet. Als je een leerling bij de naam kunt noemen, kun je ook sneller positief gedrag benoemen, subtiel bijsturen en beter aansluiten bij wat het kind nodig heeft. De naam kennen is het begin van een relatie die de basis vormt voor veiligheid, gedrag en leren.
Afspraken maken
Met de kinderen spreek ik af dat we onze vinger opsteken als we iets willen zeggen of vragen, we luisteren naar de juf, en zijn aardig voor elkaar. Ik merk dat de kinderen deze afspraken heel fijn vinden. Het is gezellig en na de les spelen en knutselen we nog wat samen.
Ook de volgende dagen merk ik duidelijk het verschil door het maken van de afspraken. Ze vormen fijne kaders om naar te verwijzen, vooral met complimenten als het goed gaat. Het geeft de kinderen merkbaar duidelijkheid, houvast en veiligheid.
Anderstaligen
Werken met kinderen die de Nederlandse taal nog niet helemaal machtig zijn blijkt best een uitdaging. Eén die ik in mijn coaching wellicht nog niet voldoende meeneem.
Met hulp van de leerlingen onderling lukt het wel. Maar ik las ook dat je, om een tekst goed te kunnen begrijpen, minimaal 95% van de woorden in die tekst moet kennen.
95-98% - je begrijpt de tekst vlot en zonder hulp.
90-94% - je begrijpt de hoofdlijnen, maar mist details en het kost veel moeite.
< 90% - de tekst is te moeilijk en nauwelijks te volgen.
Dit is voor mij een eyeopener en iets waar ik de komende tijd meer aandacht aan ga geven. Ik plande meteen een afspraak met de Specialist Nieuwkomersonderwijs. Ik mag een les meekijken, krijg tips voor literatuur en we gaan in gesprek over deze expertise. Super interessant!
tv-debut
Er kwam ook nog een filmcrew van het JeugdEducatieFonds om te filmen voor een tv-uitzending. Het was spannend, we waren allemaal wat zenuwachtig, maar wat hebben de kinderen hard doorgewerkt! Ik was trots.
In oktober komt de uitzending op tv. Ik kan niet wachten! Dit verhaal is zo belangrijk. Echte kansenongelijkheid zie je niet terug in cijfers of statistieken. Hier zitten kinderen in de klas, geen cijfers. Kinderen met talenten, vragen, onzekerheden, dromen en mogelijkheden. Soms is het verschil net dat ene zetje. Die volwassene die ziet wat een kind nodig heeft. Die zegt: ik geloof in je.
Volgend jaar weer
Het raakt me enorm om te beseffen hoe groot de invloed van school op een leven kan zijn. Dit is exact waarom ik wil bijdragen aan beter en waardevoller onderwijs. Ik hoop dat ik heb kunnen bijdragen aan twee fijne weken waarin we gewerkt hebben aan school, maar waar kinderen ook echt even leuke dingen konden doen, zich gezien en gehoord voelden, in een veilige, gestructureerde omgeving.
Volgend jaar weer juf Christianne zijn op de Zomerschool, georganiseerd door Stichting Talenten van Morgen op BS de Regenboog in Zoetermeer? Wat mij betreft een volmondige: absoluut! Dit was fantastisch.
Reactie plaatsen
Reacties